| Εξετάζοντας τον Ψηλορείτη από την σκοπιά της γεωλογίας, μπορεί κανείς να παρατηρήσει όλους τους τύπων των ποικίλων πετρωμάτων που συνθέτουν το νησί. Από πετρώματα που σχηματίστηκαν στα βάθη των αρχαίων ωκεανών, από την ψύξη της λάβας, μέχρι πετρώματα που σχηματίστηκαν στα έγκατα της γης, και στη συνέχεια αναδύθηκαν στην κορυφή της Μεσογείου. Ακόμα μπορεί να παρατηρήσει μέσα σε αυτά τα ίχνη της ζωής των παλιότερων γεωλογικών εποχών και να ανακαλύψει από τα απολιθωμένα κοχύλια και όστρακα ότι οι κορυφές του Ψηλορείτη ήταν κάποτε σκεπασμένες από θάλασσα. |
|
Μέσα στο πολύπλοκο και
δαιδαλώδες αυτό μωσαϊκό των πετρωμάτων
και των μορφολογικών χαρακτηριστικών
σχηματίστηκαν πλήθος σπηλαίων και
φαραγγιών που αναδεικνύουν την ομορφιά
και τη σπουδαιότητα του Ψηλορείτη στο
πέρασμα των αιώνων. Τέτοια είναι το
Ιδαίον Άντρον, το σπήλαιο Καμαρών, το
σπήλαιο Σφεντόνι Ζωνιανών, το σπήλαιο
Μελιδονίου, το σπηλαιοβάραθρο Ταφκούρα,
το σπήλαιο Λαβυρίνθου, το φαράγγι
Γέργερης-Ζαρού, το φαράγγι των Καμαρών,
το Αγιοφάραγγο. Στην οροσειρά του Ψηλορείτη, μπόρεσαν να βρουν καταφύγιο και να εξελιχθούν σπάνιες μορφές ζωής που δημιούργησαν ενδημικά είδη φυτών και ζώων. |
|
|
Η Κρήτη, με τον υψηλό
ενδημισμό φυτικών ειδών που
παρουσιάζει, κατέχει μια εντελώς
ξεχωριστή θέση αφού από τα 1130 ενδημικά
είδη της Ελλάδας τα 268 βρίσκονται στην
Κρήτη. Από αυτά τα 196 είδη είναι
αποκλειστικά δικά της και δεν υπάρχουν
σε άλλο μέρος, ενώ τα 72 υπάρχουν και σε
άλλες περιοχές κυρίως γειτονικές. Στον
Ψηλορείτη απαντώνται 76 ενδημικά είδη,
με το είδος Horstrissea
dolinicola
που απαντάται κατ’ αποκλειστικότητα
στον Ψηλορείτη. Είναι παγκοσμίως γνωστός ο
πλούτος των αρωματικών φυτών του
Ψηλορείτη με τις ιαματικές και
αρωματικές τους ιδιότητες. Ο κρητικός
δίκταμος ή έρωντας (Origanum
dictamnus)
είναι ο βασιλιάς των αρωματικών φυτών
και του έχουν αποδοθεί δεκάδες
θαυματουργές ιδιότητες.
Δάση από Πρίνους (Quercus coccifera),
κρητικά σφεντάμια (Acer
sempervirens), αριές ή αζιλάκους (Quercus ilex),
και τρικοκιές (Crataegus
sp) δίνουν χαρακτηριστικές
πράσινες πινελιές μέσα στην αγριάδα
των βράχων. Το δάσος του Ρούβα είναι ένα
μοναδικό σε έκταση πρινοδάσος στις
νοτιοανατολικές παρυφές του Ψηλορείτη,
και απαντώνται σε αυτό,
η ενδημική ορχιδέα Cephanlanthera
cucullata (το κρητικό κεφαλάνθηρο) καθώς
και το ενδημικό ανέγνωρο ή αμπελιτσά (Zelkova
abelicea).
Στις βορειοανατολικές πλαγιές του
Ψηλορείτη συναντάμε την περιοχή του
Βρωμονερού και των Βρουλιδίων
μικρότερα σε έκταση δάση του Ψηλορείτη
με πρίνους, σφεντάμια και τρικοκιές. |
|
|
Ταυτόχρονα ποικίλες μορφές
ζωής βρίσκονται πάνω και κάτω από τις
πέτρες των βουνών ή στον αέρα των ψηλών
κορυφών του. Πάνω από το 30% των ειδών των
ασπονδύλων είναι ενδημικά της Κρήτης.
Επίσης και τα 3 είδη των αμφιβίων της
Κρήτης (πράσινος φρύνος, βάτραχος και
δεντροβάτραχος) υπάρχουν στην περιοχή.
Από τα ερπετά υπάρχουν σε μικρούς πάντα
πληθυσμούς, 3 είδη σαμιαμιδιών, 2 είδη
σαυρών (πράσινη σαύρα και λιακόνι), 3
είδη φιδιών (σπιτόφιδο, τηλεσκόπος,
δεντρογαλιά) και η νεροχελώνα. |
|
Όλα τα είδη θηλαστικών της
Κρήτης υπάρχουν στον Ψηλορείτη.
Πρόσφατα αναγνωρίστηκε η ύπαρξη του
χαμένου για δεκαετίες Κρητικού
αγριόγατου. Όσον αφορά τα πτηνά ο Ψηλορείτης θεωρείται και θεσμικά ως μια από τις σημαντικές περιοχές της Ευρώπης για τα πουλιά, για το σημαντικό αριθμό αρπακτικών ειδών. Μεγάλη σημασία δίνεται στην παρουσία του γυπαετού (Gypaetus barbatus), ενός πουλιού στα πρόθυρα της εξαφάνισης, το οποίο βρίσκει μοναδικό καταφύγιο στις ψηλές κορυφές των βουνών της Κρήτης. |